Bizim ırkın yaşanacakları veya yaşanılanı kafaya takma olayına bir türlü ayak uyduramadım. Ne acımız bitiyor, ne hüznümüz.

Koşturmacanın bitmemesi fena halde yoruyor. İhtimalsiz ölüm var ve keyfine varamıyoruz hiçbir şeyin. Sonunu max inanç ile şekillendiriyoruz. Onların da çoğu koftiden. “Çoğu” dediğime bakmayın. “Tamamı” demek geliyor içimden ama değerlerinize sallamamak işte niyetim.

Yorum bırakın